شب شعر

تو روح غربتا انگیز غروبی نوای درد خیز تارو پودی به محراب عبادت های قلبم تو تنها عابد پاییز بودی شب شعر...

بر سنگ مزارم بنویسیدکه آشفته دلی خفته در این خلوت خاموش 

                                                                                     او زادۀ غم بود و ز غم های جهان گشت فراموش

شب شعر...

من می خوابم که تو را در خواب ببینم 

                                               بیشتر می خوابم که بیشتر  تو را در خواب ببینم 

اگر بدانم مردگان خواب میبینن 

                                      من می میرم تا تو را همیشه در خواب ببینم

شب شعر...